diepe waterpomp

Als ze 'diepe waterpomp' zeggen, stellen veel mensen zich een lange cilinder voor die je in een put laat zakken en water pompt. Dit is misschien wel de meest voorkomende en gevaarlijke vereenvoudiging. In feite is de keuze en werking van een dergelijke unit altijd een compromis tussen de stroomsnelheid van de put, de druk, de waterkwaliteit (zand, agressiviteit) en, cruciaal, betrouwbaarheid. Te krachtig - je kunt de horizon leegmaken of ?vangen? zand, te zwak - je zult lijden. En ja, een goedkope pomp is vrijwel altijd duur in onderhoud. Ik zal mijn gedachten hierover presenteren op basis van wat ik in de praktijk heb gezien.

Ontwerp: Wat erin zit, doet er toe

De belangrijkste misvatting is dat alle diepbronpompen hetzelfde zijn ontworpen. Als we klassieke centrifugale meertrapsmodellen nemen, dan is het belangrijkste het materiaal van de waaiers en behuizingen. Voor schoon water zullen polymeren ook werken, maar ideale omstandigheden hebben we zelden. Putten bevatten vaak fijne schuurmiddelen en de waterhardheid is hoog. Hier heb je roestvrij staal nodig, en niet zomaar een soort. Ik heb gevallen gezien waarbij wielen gemaakt van AISI 304 gedurende een seizoen letterlijk werden weggevreten in water met een hoog chloridegehalte. Voor dergelijke taken moet u uitkijken naar AISI 316 of duplexstaal. Maar dit is natuurlijk een andere prijs.

Een andere nuance is het motorkoelsysteem. Bij goedkope modellen vindt koeling plaats door opgepompt water, dat door de opening tussen de stator en de behuizing stroomt. Als er water met zand is, verslijten deze behuizing en afdichtingen catastrofaal snel, er komt water in de elektromotor - en dat is alles, tot ziens pomp. Duurdere en betrouwbaardere ontwerpen hebben een apart, afgesloten motorcompartiment gevuld met olie of een speciale vloeistof om warmte af te voeren. De motor komt niet in contact met het verpompte medium. Dit is van cruciaal belang voor langdurig werk.

Trouwens, over onze productie. BZhejiang Yangzijiang Pumping Industry Co., LtdZe concentreren zich alleen op dit evenwicht. De lijn bronpompen omvat zowel standaardoplossingen voor schoon water als versterkte versies met roestvrijstalen wielen voor schurende omstandigheden. En ze verklaren het niet alleen, maar laten ophangingen met zand op hun testbank draaien om hun levensduur te controleren. Dit is geen reclame, maar een statement: zonder onze eigen tests en R&D is het simpelweg zinloos om min of meer serieuze apparatuur te produceren.

Selectie: waar fouten het vaakst worden gemaakt

De meest voorkomende fout bij het selecteren is om alleen op het putpaspoort te vertrouwen. Er staat: afschrijving 3 kuub per uur, diepte 50 meter. Het lijkt erop dat je een pomp nodig hebt met een capaciteit van 3 m3/uur en een druk van iets meer dan 50 meter. Maar het paspoort is ideale omstandigheden, vaak verkregen tijdens het pompen direct na het boren. Over een jaar kan het debet dalen, het dynamische niveau (waterniveau tijdens bedrijf) kan dalen. Als de pomp van begin tot eind is ontworpen, zal deze bij overbelasting gaan werken, regelmatig in- en uitschakelen en snel uitvallen.

Vandaar de vuistregel die wij altijd tegen onze klanten zeggen: je hebt stahoogte nodig. Niet 10%, maar beter 20-25%. Als het dynamische niveau 40 meter is en de hoogte tot het bovenste analysepunt nog eens 10 meter is, tellen we geen 50 meter, maar een minimum van 60-62 meter druk. Dit beschermt tegen seizoensschommelingen en lichte filterverstopping. De pomp zal in de optimale zone van zijn eigenschappen werken, niet op de limiet, en zal langer meegaan.

Het tweede punt is stroomvoorziening en automatisering. Driefasige motoren hebben uiteraard de voorkeur voor krachtige eenheden - het opstarten verloopt soepeler, de belasting van het netwerk is minder. Maar in de particuliere sector is er vaak sprake van één fase. Hier is het belangrijk om niet alleen naar het vermogen te kijken, maar ook naar de startstromen. Een eenfasige pomp die te krachtig is, kan eenvoudigweg ‘uitschakelen’? zwakke verdediging. En zorg ervoor dat u over een hoogwaardige hydraulische accumulator en een drukschakelaar met de juiste instellingen beschikt. Zonder dit gaat de pomp elke twee minuten aan als iemand zijn handen heeft gewassen.

Installatie en “kleine dingen” die het verschil maken

U kunt de meest betrouwbare pomp kopen en deze binnen een maand ruïneren met een onjuiste installatie. De eerste is de schorsing. Hang de pomp niet aan de voedingskabel! Dit is een axioma dat om de een of andere reden voortdurend wordt geschonden. Je hebt een sterke, bij voorkeur roestvrijstalen kabel of tape nodig die al het gewicht kan dragen. De kabel moet vrij opgehangen worden, zonder spanning.

De tweede is bescherming tegen “drooglopen”. Niveausensoren zijn goed, maar je kunt ze niet in smalle mantelbuizen installeren. Daarom installeren ze vaak stroombeveiligingsrelais of druksensoren die de pomp uitschakelen als het waterniveau daalt en deze lucht begint te pompen. Droog werk voor een diepe putpomp - een zekere dood binnen enkele minuten, omdat deze oververhit raakt en vastloopt.

En de derde, zo lijkt het, onzin is een terugslagklep. Ze plaatsen hem direct na de pomp, op de verhoging. Maar ze besparen vaak geld en installeren goedkope koperen of zelfs plastic exemplaren. Na een jaar of twee begint hij te ‘lastigvallen’. Water uit de drukkolom stroomt terug in de put, de volgende keer dat de pomp wordt ingeschakeld, krijgt deze een waterslag en wordt hij gedwongen om vanaf het begin weer volledige druk op te bouwen. Dit is een enorme extra last. Het is beter om onmiddellijk een hoogwaardige roestvrijstalen klep te installeren. Een kleinigheidje, maar het scheelt duizenden euro’s aan reparaties.

Casestudy: wanneer theorie de realiteit ontmoet

We hadden een project, een privéhuis, een diepe geboorde put. Het water is zuiver, maar met een hoog gehalte aan opgeloste ijzerzouten. De klant leverde een krachtige geïmporteerde pomp met polymeerwaaiers. Alles werkte perfect... zes maanden lang. Toen begon de druk te dalen. Ze haalden het eruit - en aan de binnenkant waren de wielen en diffusers bedekt met een dichte bruine coating, de stroomsecties waren aanzienlijk afgenomen. IJzeroxiden sloegen neer en cementeerden de kanalen letterlijk.

Ik moest demonteren, schoonmaken met zuur (wat op zichzelf een risico is voor de afdichtingen) en weer in elkaar zetten. De klant was geschokt: het water was schoon, niet zanderig! Ze legden uit dat dergelijke chemicaliën coatings nodig hebben die bestand zijn tegen afzettingen, of, nogmaals, glad roestvrij staal, waarmee afzettingen gemakkelijker te verwijderen zijn. We zijn overgestapt op een model met AISI 316 wielen. Een jaar later vertoonde het preventieve tillen slechts een lichte coating die de werking niet beïnvloedde. Conclusie: chemische analyse van water voordat u een pomp kiest, is geen bevlieging, maar een noodzaak.

We hebben dit geval later gebruikt bij het verfijnen van onze modellen. Op de websiteyangtzeriverpump.ruIn de beschrijvingen van enkele dompelpompen wordt inmiddels expliciet een aanbeveling aangegeven voor gebruik in wateren met een hoog ijzergehalte. Niet omdat we iets unieks hebben bedacht, maar omdat we het hebben doorgenomen en weten op welke parameters van het materiaal we moeten letten.

Onderhoud: de mythe van “instellen en vergeten?”

Een diepbronpomp is geen perpetuum mobile. De mythe dat hij twintig jaar lang in de steek werd gelaten en vergeten, is zeer hardnekkig. De realiteit is: zelfs de hoogste kwaliteit eenheid vereist controle. Het is raadzaam om minimaal één keer in de 2-3 jaar op te tillen en een visuele inspectie uit te voeren: de staat van de kabel, kabel, controleer de isolatieweerstand. Dit duurt een halve dag, maar kan voorkomen dat de watertoevoer op het meest ongelegen moment plotseling stopt.

Een ander punt is het monitoren van bedrijfsparameters. Konden voorheen druk en stroom alleen handmatig worden gecontroleerd, nu zijn er goedkope systemen met bewaking op afstand. Ze tonen niet alleen het feit van de werking, maar ook de verbruikte stroom. Een toename van de stroom is vaak het eerste teken dat de pomp ‘zwaar’ begint te worden. werk: verstopt of er is mechanische slijtage opgetreden. Een afname van de stroom kan duiden op een “dry run”. Eerder kwamen ze hier achter toen de pomp stopte met pompen.

Concluderend kan ik zeggen dat de markt overspoeld wordt met aanbiedingen. Maar u moet een diepputpomp kiezen, niet op basis van de mooiste foto of de laagste prijs, maar op basis van het geheel: is het ontwerp geschikt voor uw omstandigheden, heeft de fabrikant echte ervaring en tests, hoe is de technische ondersteuning georganiseerd. Want als de pomp op 80 meter diepte staat, is repareren niet het vervangen van de pakking in de kraan. Het is een grote en dure operatie. En hier begint elk detail, van de wiellegering tot de sterkte van de kabel, zijn zeer belangrijke rol te spelen.